Çfarë është e vërtetë nga të gjitha këto? Pothuaj asgjë. E vetmja sakrificë që kërkon diabeti, është të mos përdoren ëmbëlsirat dhe gjithçka që përgatitet nga sheqernat. Të sëmurët me diabet mund të hajë njësoj si njerëzit e tjerë, bashkë me njerëzit e shtëpisë, pa pasur nevojë as për tenxhere më vete dhe as për peshore farmacie. Dieta e diabetikut nuk ka pse të jetë shabllone e monotone dhe as “speciale” apo më e shtrenjtë se e njerëzve të tjerë.

Një i sëmurë me diabet mund ta ndryshojë e ta përshtasë çdo ditë dietën e tij sipas kushteve të punës e të jetesës, sipas sezonit, gjendjes së trupit, shijes e zakoneve të tij. Është e vërtetë që nuk duhet të përdorë më sheqer, ëmbëlsira, çokollata e llokume, por a mund të quhet kjo një sakrificë kaq e madhe? A e rëndon apo, përkundrazi, e lehtëson kjo jetën ose shpenzimet e familjes?

Përderisa përdoren të gjitha ushqimet e tjera të zakonshme, atëherë ç’gjë të vështirë ka në dietën e diabetikut?

E vetmja vështirësi është se i sëmuri me diabet duhet të dijë çfarë të hajë, të mësojë si t’i masë ato që ha, si ta përshtasë ushqimin sipas kushteve konkrete të punës e të jetës së tij.

Këtë vështirësi ju nuk mund ta zgjidhni vetë. Atë duhet ta zgjidhim e ta kapërcejmë së bashku. Duhet të mësoni ngadalë dhe me durim, një e nga një, disa nga njohuritë e thjeshta që janë aq të domosdoshme në jetën tuaj të përditshme./ https://propacientit.al/