PRO PACIENTIT Synon mbrojtjen dhe promovimin e të drejtave të pacientëve
Blerta Brati, mjeke
Eshte ky nje studim i fundit i botuar mbi identifikimin e mutacioneve.
Eshte interesant, per te kuptuar cfare themi, dhe si reagon virusi!
Per ta ditur!!!?Një virus mutohet rregullisht. Disa mutacione janë krejtësisht të padëmshme, por disa mund të modifikojnë vetitë e patogjenit. Ky është një fenomen që mbetet i rrallë për sa i përket numrit të mutacioneve?
✍U identifikuan më shumë se 12,000 mutacione të koronavirusit SARS-CoV-2 dhe shkencetaret arrijnë në përfundimin se, deri më tani, asnjë mutacion nuk e ka rritur ngjitjen/ infektimin e koronavirusit.
Mutacionet në koronavirusin SARS-CoV-2 kanë dhënë, për disa muaj, një numër keqkuptimesh: ?
?një mutacion i ri apo i tillë do ta kishte bërë koronavirusin herë më virulent, herë më pak virulent. Kishte edhe shqetësime reale. Kohët e fundit, parimi i parandalimit është zbatuar në Danimarkë, duke çuar në eutanazinë e miliona vizonve përballë një mutacioni të mundshëm që mund t’i bëjë vaksinat në zhvillim më pak efektive.
? Disa javë më vonë, të dhënat e para treguan se mutacioni në vizon nuk ka gjasa të shkaktojë një dëm të tillë.?
?Por, çfarë ndodh me mutacionet e koronavirusit?
?
Le të jemi të qartë që në fillim: të gjitha viruset shndërrohen. Mutacionet në një virus nuk janë të habitshme ose të rralla. Shpesh, ato nuk gjenerojnë pasoja të rëndësishme. Ndonjëherë ata do të modifikojnë materialin gjenetik në një mënyrë të tillë që të ndryshohet transmetueshmëria dhe virulenca. Koronavirusët kanë një shkallë të ulët mutacioni. SARS-CoV-2 “grumbullon vetëm dy mutacione me një shkronjë në muaj në gjenomën e tij – një normë ndryshimi që është rreth gjysma e asaj të gripit dhe një e katërta e HIV”, shpjegoi per Nature, në shtator të vitit 2020, epidemiologia molekulare Emma Hodcroft.
?Sidoqoftë, kjo shkallë e ulët e mutacioneve nuk përjashton që disa prej tyre mund të jenë domethënëse.
Për shembull, mutacioni i quajtur “D614G” gradualisht u imponua në Evropë gjatë verës së vitit 2020.
Ai dha shkas për shumë spekulime, madje edhe për studime fillestare (në Cell për shembull, por më shpesh në para-botime, pra, pa vlefshmëri nga një komision ekspertësh).
?Këto studime nuk ishin aq të forta sa komuniteti shkencor të dilte në ndonjë përfundim.
?Pra, a gjeneroi D614G një koronavirus më virulent?
?Që nga fillimi i pandemisë, a ka pasur ndonjë mutacion që rrit ngjitjen/transmetimin?
✍Në një studim të botuar në Nature më 25 nëntor 2020, një ekip biologësh dhe gjenetikësh shikuan më shumë se 46,000 gjenome të koronavirusit SARS-CoV-2, të izoluar nga pacientët në të gjithë botën. Studiuesit identifikuan 12,706 mutacione. Në mënyrë që të identifikohet një rritje e mundshme e kapacitetit të transmetimit në disa prej tyre, ata krijuan një model: bën të mundur verifikimin nëse pas shfaqjes së një mutacioni, pasardhësit e gjenomit tejkalojnë linjat simotra të cilat nuk kane patur këtë mutacion.
✍Është një analizë filogjenetike që synon të rikuperojë evolucionin e një mutacioni dhe mënyrën se si mund të ketë marrë ose jo, e cila ofron indikacione mjaft të besueshme të ngjitjes së tij.
?Përfundimi është se mutacionet më të përhapura në koronavirus janë “neutrale”. Kjo do të thotë që asnjë nuk mbart një transmetim më të lartë të patogjenit. Ky vëzhgim ka të bëjë gjithashtu me mutacionin e famshëm D614G i cili u përhap në verën e vitit 2020: “Kjo përfshin D614G, e cila, sipas analizës sonë, është më shumë një stowaway që ka pasur fat me një linjë të suksesshme, sesa një vektori i transmetimit ”, komenton François Barroux një nga autorët. Prandaj zhvillimi i tij duket të jetë më shumë çështje e një shansi biologjik, nuk do të “imponohej” me të vërtetë falë ndryshimeve në transmetim.
?Gjenetisti François Barroux, shton se edhe nëse përfundimi do të thotë të thuash se asnjë mutacion deri më tani nuk ka rritur potencialin për transmetimin e koronavirusit, ky lloj studimi mbetet vendimtar. “Ardhja e afërt e vaksinave do të ushtrojë presione të reja selektive në SARS-CoV-2,” shpjegon ai. Disa mutacione mund t’i shpëtojnë imunitetit të shkaktuar nga vaksina, dhe kështu linjat virale që mbartin këto mutacione të mundshme do të riprodhohen me efikasitet më të madh. Gjenetisti beson se modeli i zhvilluar me ekipin e tij mund të identifikojë shpejt mutacionet që do t’i shpëtonin vaksinave.?